خیام - رباعی شماره ۱۰

سال‌ها دل طلبِ جامِ جم از ما می‌کردوآنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا می‌کردگوهری کز صدفِ کون و مکان بیرون استطلب از گمشدگانِ لبِ دریا می‌کردمشکلِ خویش بَرِ پیرِ مُغان بُردم دوشکاو به تأییدِ نظر حلّ‌ِ معمّ...

فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادمبندهٔ عشقم و از هر دو جهان آزادمطایرِ گلشنِ قُدسم چه دهم شرحِ فِراق؟که در این دامگَهِ حادثه چون افتادممن مَلَک بودم و فردوسِ بَرین جایَم بودآدم آورد در این دیرِ خراب آ...

رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماندچنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماندمن ار چه در نظرِ یار خاک‌سار شدمرقیب نیز چنین محترم نخواهد ماندچو پرده‌دار به شمشیر می‌زند همه راکسی مُقیمِ حریمِ حَرَم نخواهد ماندچ...

زاهدِ ظاهرپرست از حالِ ما آگاه نیستدر حقِ ما هر چه گوید جایِ هیچ اکراه نیستدر طریقت هر چه پیشِ سالک آید خیرِ اوستدر صراطِ مستقیم ای دل کسی گمراه نیستتا چه بازی رخ نماید بیدَقی خواهیم راندعرصهٔ شطرنجِ ...

آن شبِ قدری که گویند اهلِ خلوت امشب استیا رب این تأثیرِ دولت در کدامین کوکب است؟تا به گیسویِ تو دستِ ناسزایان کم رسدهر دلی از حلقه‌ای در ذکرِ یارب یارب استکشته چاه زنخدان توام کز هر طرفصد هزارش گردنِ ...

سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوختآتشی بود در این خانه که کاشانه بسوختتنم از واسطهٔ دوریِ دلبر بگداختجانم از آتشِ مهرِ رخِ جانانه بسوختسوزِ دل بین که ز بس آتش اشکم، دلِ شمعدوش بر من ز سرِ مِهر، چو پر...

یا رب مکن از لطف پریشان ما راهر چند که هست جرم و عصیان ما راذات تو غنی بوده و ما محتاجیممحتاج به غیر خود مگردان ما راابوسعید ابوالخیر...

گدای عشقم و سلطان حسن شاه من است ‌به حسن نیت عشقم خدا گواه من است ‌خیال روی تو در هر کجا که خیمه زند ‌ز بی‌قراری‌ام آنجا قرارگاه من است ‌به محفلی که تویی صدهزار تیر نگاه ‌روانه گشته ولی کارگر نگاه من ...