چهارم: آقای قرمز

گاهی با خودم تصور می‌کردم که بابا شب‌ها برایم شعر می‌نویسد و تمام آن حرف‌هایی که یک عمر گفته نشد، تمام آن مراقب خودت باش‌هایی که سکوت شد، جایی مکتوب است، جایی شعر شده است....

کسی که می‌رود پیش خدا چقدر دور می‌شود؟...

حالا که نیست می‌فهمم، که بودن هرجورش به نبودن می‌ارزد....

من فکر می‌کنم آدما چنگ می‌زنن به خاطره چون دیگه تکرار نمیشه، چیزیم جز اون ندارن. بعضیا شروع می‌کنن به مدام و توی هر جمعی گفتن و گفتن، من اما می‌خوام بنویسم....