اپیزود چهارم : حبه انگول

یک چیزهایی هست در وجود آدمیزاد که می‌خوابه ، خسته می‌شه ، کم‌رنگ می‌شه و حضورش کم می‌شه اما نمی‌میره … 

یه چیز هایی که اگه دست به‌اش بزنی ، جیغ می‌کشه به دریچه‌اش نگاه کنی ، آه می‌کشه …

فکر کنم یه‌کم‌زیادی ایهام‌دار شد …

اینایی که در موردشون حرف زدم، نقاط خاصی از ما هستن …

نقاط شاید ناواضح و ناروشنی از وجودِ ما.

نقاطی که شرم‌گاه ما هستند و شرم و ترس رو در ما بیدار می‌کنن و بر می‌انگیزن و اُف بر مغزِ آدمِ منحرف که تا حالا فکر می‌کرد من دارم در مورد یه‌چی دیگه میگم