دیگه وقتشه دوخت و دوز کنم، این قسمت: در میانه میدان

بریم پپرونی؟...

شاید چیزی که ما رو به زندگی وصل می‌کنه، همیشه یک دلیل بزرگ برای زندگی کردن نباشه؛ گاهی فقط چندین نخ باریکه که وقتی کنار هم قرار می‌گیرن، نمی‌ذارن سقوط کنیم....

هی رفیق انجامش دادی و نشد؟ نزدیک بود من مسیر رو نرفته جا بزنم، پس اجازه بده داستانم رو برات تعریف کنم...

فکر میکنم لازم باشه اولش یکم آشنا بشیم تا در ادامه بیشتر کنارم باشی رفیق، پس کیستم رو گوش کن و از همینجا بهت میگم که به در ستایش عادی بودن خوش اومدی 😉 😇...