10- روانشناسی رشد شش تا یازده سالگی

رشد هیجانی و اجتماعی در دوران میان‌کودکی (شش تا یازده سالگی) بر محور تکاپو برای دستیابی به احساس کفایت در برابر حقارت، ارتقای شناخت از خویشتن و گسترش روابط اجتماعی شکل می‌گیرد. در این دوره، خودتوصیفی کودکان از ویژگی‌های بیرونی به صفات روانی، ارزیابی‌های تفکیک‌شده از عزت‌نفس و مقایسه‌های اجتماعی سوق می‌یابد و اسنادهای انگیزش‌محور میان تلاش و توانایی تمایز قائل می‌شوند. خردسالانی که با رشد کارکردهای شناختی به فهم عواطف آمیخته و همدلی دست یافته‌اند، برای مدیریت فشارهای روانی بین راهبردهای مسئله‌مدار و هیجان‌مدار جابه‌جا می‌شوند. همچنین، تحول اخلاقی کودکان با درک نیت‌ها، حقوق فردی و بازنگری در تعصبات همراه است و روابط با همسالان از طریق شکل‌گیری گروه‌های دوستانه، دوستی‌های مبتنی بر اعتماد متقابل و پذیرش اجتماعی تعمیق می‌یابد. در محیط خانواده نیز الگوهای نظارت مشترک جایگزین کنترل مستقیم شده و سازگاری با تغییرات ساختاری مانند طلاق، خانواده‌های ترکیبی و اشتغال والدین، در سایه شیوه‌های فرزندپروری مقتدرانه، حمایت‌های اجتماعی و تقویت عوامل تاب‌آوری تسهیل می‌گردد.💡 اگر تمایل داشته باشید، می‌توانیم به بررسی عمیق‌تر یکی از موضوعات این فصل (مانند نظریه اریکسون و احساس کفایت، عوامل مؤثر بر عزت‌نفس و انگیزش پیشرفت، یا تأثیر طلاق و ساختارهای جدید خانوادگی بر کودکان) بپردازیم.