5-Mentalization in Psychodynamic and Psychoanalytic Psychotherapy

این رویکرد درمانی با پیوند دادنِ مفاهیمِ روان‌کاوی و یافته‌های نوین، بر تقویتِ تواناییِ فرد برای درکِ حالاتِ روانیِ نهفته در پسِ رفتارهای خود و دیگران تمرکز دارد و می‌کوشد میان احساساتِ برانگیخته و واکنش‌های ناگهانی، فضایی برای تأمل ایجاد کند. در این مدل، درمانگر به جای ارائه‌ی تفسیرهای قطعی از گذشته، با اتخاذِ موضعِ «ندانستن» و کنجکاوی، مراجع را در مسیرِ کشف و مدیریتِ عواطف در زمانِ حال همراهی می‌کند تا از غرق شدنِ او در هیجاناتِ مخرب جلوگیری شود. همچنین، با جایگزینیِ ساختارمندی و آموزش به جای تداعیِ آزاد، بستری امن برای بازسازیِ اعتماد و یادگیری از محیطِ اجتماعی فراهم می‌گردد تا مراجع بتواند بر الگوهای ارتباطیِ آسیب‌زا غلبه نماید. هدف نهایی، رسیدن به تعادلی پایدار میان ابعادِ عقلانی و احساسی است که منجر به انسجامِ هویت و بهبودِ عمیقِ کیفیتِ روابطِ انسانی می‌شود.