۱_غبار

خرده یاد داشت هاو یاد داشت های خردبرای آخر پاییزآخر دی ماهآخر بهمندر گذار از پاییز و باد هایشو زمستان و برف هایشبه یاد "میشه ببازی"منحصر به فرد ترین پادکست شب های بیداد و نقطه آغاز این جریان...

انکاریّات ۳...

انکاریّات ۲...

انکاریّات ۱...

ناگهانیّات ۳...

ناگهانیّات ۲...

انکاریّات تلفیقی از نور ، تاریکی ، کلمه ، امید و زیستبرای گذر از جهانِ گذرابرای تماشای خویش در هزارتوی زمان،،سفری در ۳ قسمت...

در سراسر متن، مرز میان «من» و «تو» فرومی‌ریزد. آن‌جا که می‌گوید: «آدمیزاد از دیدار خودش جز شرمساری چیزی عایدش نمی‌شود»، ناگهان روشن می‌شود که شاید تمام این گفت‌وگو در حقیقت مکالمه‌ای با خویشتن باشد. «...

اما ضربهٔ اصلی در پایان فرود می‌آید. ناگهان مخاطب دیگر صرفاً یک معشوق نیست. او به «حافظه» تبدیل می‌شود. راوی پاییز را تهدید می‌کند، زمان را تهدید می‌کند و حتی حافظه را نیز تهدید می‌کند. گویی می‌گوید: ...