اپیزود شصت - خیال مشترک

پس از مدتها عدم دسترسی، اینجا پیداتون کردم و لذت بردم. ممنونم

پئیری دئزا پارادیس پردیس پارادایم باغ ایرانی

واقعا بیان شیوا دارید و ذهن رو متصور میکنید به خود راستی آزمایی 🌹

به نظر من تا زمانی که انسان دست از قیاس بین خود ودیگری بر ندارد... به واسته تفاوتهای عمده فکری و جسمی و طبع های گوناگون ناشی از تفرقه جغرافیایی امکان ساخت مدینه فاضله وجود ندارد...

درود و خسته نباشید. چرا هیچ اپیزودی نیست ؟

سلام و عرض ادب واسه من هیچ کدوم از اپیزودها باز نمیشه باید چیکار کنم؟

خوشابه حال من که پدری داشتم که می گفت خوشبختی با دیگران طعم خوشبختی می دهد .از همه ی جهان عاشق تر بود .روحش شاد

جامعه خود خواسته پایدار جائیه که میشه به تعداد انگشت شماری موجود در جستجوی انسان فرصت داد که میشه عده ای تصمیم بگیرند و دور هم پیر بشن و این تجمع از ترس جوامع موجود نیست بلکه برای حفظ آخرین خرده انسانیت های مانده در چنته حاصل هزاران سال تلاش بشر، و یاد گرفتن این موضوع که ما با تفاوتهایمان چگونه میتوانیم در صلح کنار هم زندگی کنیم چاره ای نیست چه باید کرد؟ ما در فشار دود سرعت سیاست چیزی باختیم از جنس انسانیت فریب بدی بود اما چاره ای نیست جز به گوشه ای خزیدن قبل مردن و چند روز باقی وقف خود بودن. که میداند در این وادی به دست کیست آن در را گشودن؟

من جهانی دیدم نه حتی شهری ممنون عالی بود

امان از اون قسمتی که از تمدن صحبت کردین، بدون تعارف گریه ام گرفت، از اینکه همین شوق و باور رو همیشه به سرزمینم و ادبیات کهنم داشتم ، چه آرزو ها برای فرزند آینده ام داشتم که چی از این ارزشمند تر که زبان مادریش فارسی باشه که بتونه حافظ بخونه سهدی بخونه و.... اما افسوس... تمام فکرم این روز ها اینه که کجای این دنیا مهاجرت کنم که بهای زندگیم بیشتر از اینجا باشه