اپیزود بیستم - ما مسافران...

حتمبعضی آهنگا فقط آهنگ نیستن…راه برگشتن به یه خاطره‌ان.همین که پخش می‌شنزندگی در لحظه حال تموم میشه چون راه رفتن در گذشته خیلی وقتها حس بهتری بهمون میده اما این راه رفتن ها در گذشته گاهی با درد همراه ...

تکرار، همون جاییه که فکر می‌کنی همه‌چی رو قبلاً زندگی کردی.همون جمله‌ها، همون آدم‌ها، همون حس‌هایی که می‌آن و می‌رن و باز برمی‌گردن.اینجا قرار نیست جواب بدیم.فقط قراره صادقانه اعتراف کنیم بعضی چیزها ه...

بعضی چهره ها خیلی برایمان آشنا هستند... مثل کتابهایی که فقط بعضی صفحه هاشو ورق زده ایم ...یا جمله هایی که بارها توی کتاب ها خوانده ایم....بعصی ها محو میشن و خاطره های کمرنگی به جا میگذارن و فقط یه حس ...

چقدر باید بدویم ؟ همیشه دویدیم ... همیشه نفس نفس زدن هایمان بخشی از زندگیمان شد ...گاهی برای موفقیت گاهی برای نجاتگاهی برای فرارگاهی برای ...آیا میرسیم؟...

گاهی آدم در حافظه دیگری خانه‌ای دارد که آرام‌آرام چراغ‌هایش خاموش می‌شود. و من هنوز میان خاطراتی قدم می‌زنم که تو بارها با خنده‌هایت روشنشان کرده بودی....

گاهی غمها رهایمان نمیکنند و تا پایان عمر با ما همسفر میشوند ... غمی رسیده از حسی زیبا... دوست داشتن....

گاهی آدم درگیر چیزهایی می‌شود که اصلاً قرار نبود بخشی از روزش باشد…یک لحظه بی‌فکری، یک خواستهٔ ساده، و بعد دویدن‌هایی که شبیه امتحان‌اند.عجیب است که رندگی هم همین‌طور است؛گاهی زندگی، ما را وسط اتفاقات...

جدایی‌مان شبیه درِ محکمی بود که با عصبانیت بسته شد، آن‌قدر صدایش بلند بود که هنوز در ذهنم پژواکش می‌پیچد.نفرتی که میانمان رشد کرد، جای عشق را گرفت و هر روز تیره‌تر شد. اما حقیقت این است که گاهی رهایی،...

در روزهای زندگی، هرکسی به سوی مقصدی در حرکت است... هرکسی داستان خودش را دارد. در این میان برای لحظه هایی با دیگران هم مسیر میشویم......